Home › Onderzoek › Cass over comorbiditeit

Cass Review: affirmatie behandelt het symptoom, niet de oorzaak

Een van de meest vernietigende bevindingen van de Cass Review: de overgrote meerderheid van kinderen die zich bij genderklinieken meldt heeft ernstige psychiatrische comorbiditeit. Autisme, ADHD, depressie, eetstoornissen, trauma — structureel oververtegenwoordigd. Toch werd die comorbiditeit zelden behandeld voordat er medisch werd ingegrepen. Het gender-affirmatieve model behandelt het symptoom, niet de oorzaak — en richt zo blijvende lichamelijke schade aan bij kinderen wiens werkelijke probleem nooit serieus is bevraagd.

De cijfers

Uit de GIDS-data en internationale gegevens komt het volgende beeld:

• Tot 35 procent autistische trekken — een 3- tot 6-voudige oververtegenwoordiging ten opzichte van de algemene bevolking.
• Hoge prevalentie ADHD, eetstoornissen, depressie en angststoornissen.
• Vaak voorgeschiedenis van trauma, seksueel misbruik, Adverse Childhood Experiences.
• Hoog percentage gelijktijdig homo- of biseksueel — 60 tot 80 procent in adolescentencohort.

Diagnostische overschaduwing — de fundamentele kunstfout

Het rapport stelt dat klinieken een "diagnostische overschaduwing" toepassen: zodra een kind zich als trans presenteert, worden andere problemen genegeerd of geherinterpreteerd als gevolg van een onbehandelde dysforie. Causaliteit wordt omgekeerd. Eet je niet meer? Komt door je dysforie. Ben je depressief? Komt door je dysforie. Heb je ASS-trekken? Komt door je dysforie. Dat is geen geneeskunde — dat is een cirkelredenering die elke andere diagnose afdekt. Psychische comorbiditeit hoort éérst behandeld; pas dan kan de vraag naar identiteit serieus worden gesteld.

Autistische meisjes: een aanwijsbare groep slachtoffers

Autistische meisjes vormen een opvallend grote subgroep onder de adolescente aanmelders. Letterlijk denken, identiteitsverwarring, sensorische problemen met de eigen puberteit, sociale uitsluiting en intense online-betrokkenheid creëren een profiel dat zich gemakkelijk laat herinterpreteren als "geboren in het verkeerde lichaam". Affirmatieve clinici behandelen dat dikwijls alsof het gewoon trans-identiteit is — een klinische kunstfout met blijvende lichamelijke gevolgen, beschreven in Littmans ROGD-onderzoek. Mastectomieën bij gezonde, autistische meisjes is geen zorg, het is een schandaal.

Wat het beeld kantelt: detransitioners en desistance

Onderzoek van Littman en getuigenissen van detransitioners laten zien dat veel jongeren bij nader inzien autismespectrumstoornis, eetstoornissen, trauma of internaliseerd homonegativisme als kernprobleem hadden — geen genderdysforie. Het desistance-onderzoek bevestigt dat de meerderheid van kinderen met dysforie het van zichzelf verliest als de puberteit gewoon doorgang vindt, vaak als gewoon homo- of lesbische volwassene. Het affirmatieve model haalt die mogelijkheid weg door blokkers en hormonen op te starten.

Wat de internationale evidence-organen zeggen

De Cass-bevindingen over comorbiditeit overlappen met SBU (Zweden), COHERE (Finland), Ukom (Noorwegen) en de Deense richtlijn. Vier Scandinavische landen plus het VK schrijven allemaal voor dat psychiatrische comorbiditeit eerst behandeld moet worden. Alleen Nederland — bakermat van het Dutch Protocol — houdt vast aan een model waar dit niet gebeurt.

Wordt comorbiditeit niet altijd behandeld?

Hoeveel autistische jongeren zitten in deze populatie?